دیروز - سه شنبه ۲۰ آذر ماه - در دانشگاهمون مراسم بزرگداشت چهلمین سالگرد زنده یاد "قیصر امین پور " را برگزار کردیم.

در این مراسم استاد"عبدالجبار کاکایی" شاعر و ترانه سرای ارزشمند کشورمان ، آقای افشاری از مدیران خبرگزاری فارس و جمعی از اساتید دانشگاه های تهران و برخی از شعرای حوزه هنری تهران به دعوت ما حضور داشتند.

گرچه تا کنون تجربه برگزاری دو مراسم بزرگداشت دیگر را برای اصحاب فرهنگ و هنر داشته ام - اولی مراسم بزرگداشت مرحوم منوچهر طاهرزاده و دومی هم مراسم یادبود استاد علی البرزی در سال ۱۳۸۲- اما مراسم قیصر امین پور و حضور اساتید برجسته دانشگاه تهران  و دانشجویان فعال در زمینه شعر و شاعری حال و هوای خاصی به این مراسم بخشیده بود و صد البته تا پایان مراسم هم استراس های زیادی بر من وارد شد از اینکه مبادا میهمانان اصلی برنامه به دلیل مشغله کاری یا ترافیک سنگین تهران و مشکلاتی از این قبیل حضور نیابند ، اما حمایت های بی دریغانه خانم دکتر هاشمی معاونت دانشگاهمون هم بر هر چه با شکوه تر برگزار شدن این مراسم افزوده بود.

امروز هم خبرگزاری فارس خبر این مراسم را پوشش داد، اینجا را کلیک کنید.

یاد "قیصر" گرامی باد.

از شعرهاي مرحوم قيصر امين پور

---------------------------------------

خدایا عاشقان را با غم عشق آشنا کن
ز غمهای دگر غیر از غم عشقت رها کن
تو خود گفتی که در قلب شکسته خانه داری
شکسته قلب من جانا بعهد خود وفا کن
خدایا بی پناهم
ز تو جز تو نخواهم
اگر عشقت گناه است
ببین غرق گناهم
دو دست دعا برآورده ام بسوی آسمانها
که تا پر کشم به بال غمت رها در کهکشانها
چونیلوفر عاشقانه چنان میپیچم بپای تو
که سر تا پا بشکفد گل ز هر بندم در هوای تو
بدست یاری اگر که نگیری تو دست دلم را دگر که بگیرد
به آه و زاری اگر نپذیری شکسته دلم را دگر که پذیرد


-----------------------------------------------------------
سراپا اگر زرد و پژمرده ايم
ولي دل به پاييز نسپرده ايم
چو گلدان خالي، لب پنجره
پر از خاطرات ترك خورده ايم
اگر داغ دل بود، ما ديده ايم
اگر خون دل بود، ما خورده ايم
اگر دل دليل است، آورده ايم
اگر داغ شرط است، ما برده ايم
اگر دشنه دشمنان، گردنيم!
اگر خنجر دوستان، گرده ايم؟!
گواهي بخواهيد، اينك گواه:
همين زخمهايي كه نشمرده ايم!
دلي سربلند و سري سر به زير
از اين دست، عمري به سر برده ايم